Belastingdienst

Javascript staat uit in deze internetbrowser. U moet Javascript activeren om onze internetsite te zien.

10.00.00 Binnenbrengen via zee

3 Binnenkomst in douanegebied Unie

In dit hoofdstuk wordt ingegaan op de formaliteiten die moeten worden vervuld wanneer goederen vanuit zee het douanegebied van de Unie zullen gaan binnenkomen en de daarbij van belang zijnde onderwerpen. Veel formaliteiten moeten al worden verricht voordat er sprake is van een grensoverschrijdende vervoersbeweging.
(artikel 4 DWU)

Let op!

Voor een aantal schepen kan ontheffing worden verleend van de verplichting tot het vervullen van bepaalde formaliteiten, zie hiervoor hoofdstuk 5.
(artikel 2:3 Algemene douaneregeling)

Naar boven

3.1 De (summiere) aangifte

In het proces binnenbrengen is sprake van:

  • de summiere aangifte bij binnenbrengen (paragraaf 3.2.1);

  • de aangifte tot tijdelijke opslag (paragraaf 3.2.8).

(artikel 127, lid 5 DWU, artikel 2:5, lid 1 Algemene douaneregeling)

De (summiere) aangifte wordt in Nederland ingediend met gebruikmaking van DMF. Met dit systeem wordt elektronische informatie ontvangen en uitgewisseld over vervoermiddelen en goederen die de Unie binnenkomen. De elektronische berichten moeten voldoen aan voorgeschreven berichtenspecificaties.

Als de (summiere) aangifte per abuis (dubbel) door 2 verschillende personen is ingediend, blijft de (summiere) aangifte ingediend door de vervoerder in stand en wordt de ander geacht niet te zijn gedaan. Het maakt niet uit of de (summiere) aangifte van de vervoerder eerder of later is gedaan. Als er een dubbele vooraanmelding/aankomstmelding vervoermiddel is, wordt dezelfde systematiek toegepast.
(artikel 127 lid 1 en 145, 1 en 3 DWU) Voor de overgangsbepalingen zie onderdeel 200.00.00 van dit Handboek. Voor het elektronisch verzenden van berichten is een registratie nodig. Het aanvraagformulier voor deze registratie is te vinden op www.douane.nl.

In tegenstelling tot de douaneaangifte (artikel 170 DWU) geldt voor de (summiere) aangifte geen vestigingseis om deze aangiften te mogen doen. Een vestigingseis is niet terug te vinden in douanewetgeving. De (summiere) aangifte kan onder meer gedaan worden door de vervoerder of hij die binnenbrengt. Deze personen kunnen buiten de Unie gevestigd zijn.

(Artikelen 127 lid 4, 139 lid 1 en 145 lid 3 DWU)

De communicatie tussen aangever en douanekantoor vindt plaats door middel van standaardberichten via het systeem DMF. Deze standaardberichten zijn genummerd met de letters NLBB (Nederland binnenbrengen) en een tweecijferig volgnummer. Een overzicht van alle NLBB-codes is opgenomen in Codeboek Douane, onderdeel Binnenbrengen, tabel N08.

De aangever van de (summiere) aangifte moet in het bezit zijn van een EORI-nummer (Economic Operators Registration and Identification Number). Voor meer informatie over het EORI-nummer zie onderdeel 1.00.00 van dit Handboek. Douane Manifest (DMF) (Binnenbrengen) ondersteunt ook de mogelijkheid voor de aangever van deze (summiere) aangiften om een uniek derde land-identificatienummer (EORI-like nummer of te wel het Third Country Unique Identification Number - TCUIN) van de afzender te vermelden wanneer men hierover beschikt. Er moet een ‘Registratie elektronisch berichtenverkeer’ (Binnenbrengen) worden aangevraagd als men voornemens is digitale berichten uit te wisselen met het systeem DMF (Binnenbrengen)’. De aangever is vaak een cargadoor. Dat is een vertegenwoordiger van de rederij in de haven. De cargadoor wordt voor het proces binnenbrengen ingedeeld onder artikel 127, lid 4, letter b DWU en heeft voor dit proces geen toelating douanevertegenwoordiging nodig. De cargadoor is geen douanevertegenwoordiger in de zin van artikel 18 DWU.

(Artikel 127, lid 4 DWU)

DMF ondersteunt ook de mogelijkheid voor de aangever van de (summiere) aangifte om een uniek derdeland-identificatienummer (EORI-like nummer of te wel het Third Country Unique Identification Number - TCUIN) van de afzender te vermelden wanneer hij hierover beschikt. Hiermee kan worden geprofiteerd van de geldende AEO faciliteiten.

(artikel 9, lid 1 en 2 DWU, 1, lid 18 en bijlage B GVo.DWU )

Bij binnenkomst kunnen naast de genoemde (summiere) aangiften andere aangiften aanwezig zijn. Hiervan kunnen worden genoemd: aangiften voor douanevervoer, Carnets TIR, Carnets ATA, CIM en formulieren 302. Voor meer informatie over deze aangiften zie onderdeel 14.00.00 van dit Handboek.

Naast de genoemde (summiere) aangiften zijn er nog andere aangiften. Deze zijn vastgesteld bij het Internationale Verdrag inzake de facilitatie van het internationale scheepvaartverkeer van de Internationale Maritieme Organisatie (1965) en zoals gepubliceerd bij de Richtlijn 2010/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG.

Dit zijn:

  • de scheepsvoorradenaangifte (IMO/FAL 3) is de aangifte tot tijdelijke opslag van scheepsvoorraden die gebruikt wordt om de gegevens over de provisie en dergelijke goederen bij de Douane aan te geven. De scheepsvoorradenaangifte wordt uiterlijk 2 uur na ATA (Actual Time of Arrival) en elektronisch gedaan; Voor meer informatie over deze aangifte zie paragraaf 3.5.

  • de verklaring over de bezittingen van de bemanning (IMO/FAL 4, ook wel de Personal Effects List (PEL) genoemd) is de aangifte tot tijdelijke opslag voor de bezittingen van de bemanningsleden. Voor meer informatie over deze aangifte zie paragraaf 3.6.

Let op!

De vooraanmelding/aankomstmelding vervoermiddel (IMO/FAL 1) is géén summiere aangifte of aangifte tot tijdelijke opslag en wordt gebruikt om de gegevens van het schip bij aankomst aan de Douane mede te delen. In Nederland worden deze gegevens door indiening van de kennisgeving van aankomst medegedeeld. Voor meer informatie over deze kennisgeving zie paragraaf 3.2.7 en paragraaf 3.4.

Bij binnenkomst in het douanegebied van de Unie is het schip door de enkele overschrijding van de grens van het douanegebied aangegeven en geplaatst onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer (door middel van een handeling die wordt geacht een douaneaangifte te vormen). Het schip bevindt zich gedurende het verblijf in de Unie onder de douaneregeling tijdelijke invoer en deze bijzondere regeling wordt pas beëindigd als het schip naar een bestemming buiten de Unie vertrekt. Voor de wederuitvoer van het schip moet een aangifte tot wederuitvoer worden gedaan. Net als bij binnenkomst wordt deze aangifte gedaan door een handeling die wordt geacht een douaneaangifte te vormen. De handeling is het overschrijden van de grens van het douanegebied van de Unie.

(artikel 250 DWU, artikelen 139, 141 en 212 GVo.DWU)

De IMO/FAL formulieren en de daarbij behorende toelichting zijn te vinden op www.douane.nl.

Noodprocedure

Wanneer het elektronische systeem van de aangever en/of de Douane niet functioneert mag de noodprocedure worden toegepast. De noodprocedure is te vinden op www.douane.nl.

Naar boven

3.1.1 De summiere aangifte bij binnenbrengen

Voor goederen die in de eerste zeehaven van het douanegebied van de Unie worden binnengebracht moet de summiere aangifte bij binnenbrengen (in het Engels Entry Summary Declaration - ENS) worden ingediend. De aangifte wordt gedaan voor alle goederen aan boord van een vervoermiddel en deze aangifte moet worden gedaan vóórdat het vervoermiddel de EU binnenkomt.
(artikel 5, lid 9, 127, lid 3 t/m 8 DWU en 1, lid 15 GVo.DWU)

De in artikel 127 DWU bedoelde summiere aangifte is de summiere aangifte bij binnenbrengen.
(artikel 5, lid 9 DWU)

Geen summiere aangifte bij binnenbrengen moet worden gedaan voor:

  • de met het binnenkomend schip meegevoerde brandstoffen, smeeroliën, reservedelen en gewone uitrustingsstukken van het schip;

  • andere goederen, bijvoorbeeld brievenpost (brieven, briefkaarten en drukwerk, ook als deze op elektronische dragers staan) en goederen die overeenkomstig het Wereldpostverdrag worden vervoerd;

  • de bagage van reizigers.

Dit geldt ook voor elektrische energie, goederen die door middel van een pijpleiding binnenkomen en voor goederen onder dekking van een ATA- of CPD carnet, mits zij niet op grond van een vervoersovereenkomst worden vervoerd.
(artikel 127, lid 2, letter b DWU, 104 GVo.DWU)

De brandstoffen, smeeroliën, reservedelen en gewone uitrustingsstukken mogen alleen met toestemming van de Douane van boord worden gehaald.

Voor goederen, rechtstreeks komend vanuit de hierna volgende landen hoeft op basis van een internationale overeenkomsten geen summiere aangifte bij binnenbrengen te worden gedaan. Deze landen behoren tot het veiligheidsgebied van de Unie en hebben al een op veiligheidsrisico’s gerichte risicoanalyse en controle uitgevoerd. Voor meer informatie over deze risicoanalyse zie paragraaf 2.1. (artikel 1, lid 2 DWU)

Land

ENS

Noorwegen

nvt

Zwitserland

nvt

Liechtenstein

nvt

Andorra

nvt

Let op!

IJsland en Macedonië behoren niet tot het veiligheidsgebied. Voor goederen uit die landen moet dus een summiere aangiften bij binnenbrengen worden gedaan. Voor Macedonië geldt dat een aldaar gedane aangifte voor gemeenschappelijk douanevervoer waarin de veiligheidsgegevens zijn vermeld, bij binnenkomst in de Unie aangemerkt kan worden als summiere aangifte bij binnenbrengen.

Voor goederen, rechtstreeks komend vanuit landen, gemeenten en gebieden genoemd in artikel 104, lid 1, letter m GVo.DWU hoeft eveneens geen summiere aangifte bij binnenbrengen te worden gedaan.

Soms verlaten goederen over zee tijdelijk het douanegebied van de Unie. In bepaalde gevallen zijn dan enkele bepalingen die gelden voor het binnenbrengen van goederen in de Unie, niet van toepassing. Dit zijn dan bepalingen omtrent:

  • de summiere aangifte bij binnenbrengen;

  • de kennisgeving van aankomst;

  • het aanbrengen van goederen bij de Douane;

  • het lossen en onderzoek van goederen;

(artikel 136 DWU)

Let op!

De douaneautoriteiten kunnen toestaan dat het indienen van de summiere aangifte bij binnenbrengen wordt vervangen door een kennisgeving en toegang tot de administratie van een marktdeelnemer. In Nederland wordt van deze mogelijkheid vooralsnog geen gebruik gemaakt.
(artikel 127, lid 8 DWU)

Daarnaast kunnen de douaneautoriteiten toestaan dat (onder voorwaarden) de aangifte tot tijdelijke opslag ook kan dienen als summiere aangifte bij binnenbrengen. Hieraan is door de Douane geen invulling gegeven. Er moet dan ook altijd een summiere aangifte bij binnenbrengen worden gedaan.
(artikel 130, lid 2 DWU)

Naar boven

3.1.2 Aangever van de summiere aangifte bij binnenbrengen

De aangever van de summiere aangifte bij binnenbrengen kan één van de volgende personen zijn:

  1. de persoon die de goederen in het douanegebied binnenbrengt.

    De aangifte mag echter ook worden gedaan door:

  2. de persoon die de aansprakelijkheid voor het vervoer in het douanegebied van de Unie heeft aanvaard of door:

  3. de persoon in wiens naam de personen die binnenbrengen of vervoeren, handelen.


    (artikel 5, lid 15 DWU)


    Gecombineerd vervoer

    Denk hierbij aan roll on roll of vervoer (RORO – vrachtwagen op een veerboot).

    Bij gecombineerd vervoer vervoert het actieve vervoermiddel (veerboot) een ander vervoermiddel (vrachtwagen), dat na binnenkomst in het douanegebied van de Unie zichzelf als actief vervoermiddel zal gaan voortbewegen. De verplichting tot het indienen van de summiere aangifte bij binnenbrengen berust bij:

  4. de exploitant van dat andere vervoermiddel (vrachtwagen). (Dit geldt niet voor jachten en personenauto’s die als lading worden binnengebracht).

    Tot slot mag de summiere aangifte bij binnenbrengen ook worden gedaan door:

  5. elke persoon die in staat is de goederen bij de Douane aan te brengen of te doen aanbrengen of door:

  6. een vertegenwoordiger van één van de hiervoor genoemde personen.

    Als een vertegenwoordiger de summiere aangifte bij binnenbrengen doet, dan blijft de vertegenwoordigde bij wet verplicht er op toe te zien dat de aangifte ook daadwerkelijk wordt gedaan.


    (artikel 5, lid 33 en 127, lid 4 DWU)


    Bij het delen van de laadruimte kunnen weer

  7. Andere personen dan de personen hierboven genoemd (als deze de benodigde gegevens niet kunnen verstrekken), gegevens verstrekken.

(artikel 127, lid 6 DWU en 112 GVo.DWU)

Wanneer meerdere partijen de laadruimte van een schip delen op basis van een overeenkomst moet de summiere aangifte bij binnenbrengen worden ingediend door de persoon die ingevolge de uitvoering van de overeenkomst het cognossement voor het feitelijke vervoer van de goederen heeft afgegeven (vessel operating carrier). Deze persoon wordt dan aangemerkt als de persoon die de goederen de Unie binnenbrengt.

Voorbeeld

Stel dat er 4 rederijen zijn die samen een dienst uitvoeren en daarvoor 1 schip inzetten. De vessel operating carrier moet in principe de summiere aangifte bij binnenbrengen indienen maar de 4 rederijen mogen ook alle 4 apart summiere aangifte(n) (met eigen MRN) bij binnenbrengen indienen voor die goederen waarvoor ze een B/L (zie paragraaf 2.8.1) hebben afgegeven. Alleen de vessel operating carrier moet de overige formaliteiten bij binnenkomst vervullen.

Er is geen formele hiërarchie tussen de personen die de summiere aangifte bij binnenbrengen kunnen indienen. Het is dus niet zo dat de persoon die de goederen daadwerkelijk het grondgebied van de Unie binnen brengt altijd voorrang heeft op de andere genoemde personen.

Wanneer de summiere aangifte bij binnenbrengen wordt gedaan door een ander dan de vervoerder, dan moet het EORI nummer van de vervoerder in de summiere aangifte bij binnenbrengen worden vermeld. De Douane informeert de vervoerder, indien hij is aangesloten op het geautomatiseerde systeem van de Douane, dat er een summiere aangifte bij binnenkomst is gedaan.
(Bijlage B GVo.DWU)

De aangever van een summiere aangifte bij binnenbrengen is aansprakelijk voor de juistheid van de in de aangifte voorkomende gegevens, de echtheid van de ingediende documenten en de naleving van alle verplichtingen in verband met het plaatsen van de goederen onder een douaneregeling.
( artikel 15 lid 2 en 127, lid 5 DWU )

Naar boven

3.1.3 Inhoud summiere aangifte bij binnenbrengen

De summiere aangifte bij binnenbrengen moet de gegevens bevatten van Bijlage B GVo.DWU en moet overeenkomstig die bijlage ingevuld zijn.

Tot de implementatie van ICS 2 moet de summiere aangifte bij binnenbrengen de gegevens bevatten van Bijlage 9 OGVo.DWU, aanhangsel A, onderdeel 2 die zijn opgenomen in de kolom ‘Summiere aangifte bij binnenbrengen’ van de tabellen 1 tot en met 4. Het bevat informatie die nodig is voor een risicoanalyse voor veiligheidsdoeleinden (artikel 127, lid 5 DWU). De aangifte moet overeenkomstig deze bijlage zijn ingevuld.

De summiere aangifte bij binnenbrengen kan gedaan worden in de Nederlandse of Engelse taal.
(artikel 1:11 Algemene douaneregeling)

Als identificatie van de goederen, opgenomen in de summiere aangifte bij binnenbrengen moet minimaal worden opgenomen:

  • de goederencode (eerste 4 cijfers van de GN-code); of

  • een voldoende nauwkeurige omschrijving van de goederen;

  • indien van toepassing: de VN-code gevaarlijke goederen.

Voor de omschrijving van de goederen in de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft de Commissie een lijst van algemeen aanvaardbare goederenomschrijvingen opgesteld. Deze lijst is te vinden op douane.nl . Het vermelden van een niet aanvaardbare goederenomschrijving is niet aanvaardingsverhinderend maar wel risicoverhogend.

Wanneer de CUS-code (referentienummer van de Europese douanelijst van chemische stoffen) voor chemische stoffen en preparaten is verstrekt, wordt afgezien van de eis een voldoende nauwkeurige omschrijving van de goederen te verstrekken.

Let op!

Algemene formuleringen (b.v. "groupage", "algemene vracht" of "onderdelen") zijn niet toegestaan.
(Bijlage B GVo.DWU)

De summiere aangifte bij binnenbrengen moet door de aangever van die aangifte worden ondertekend. Omdat het een elektronische aangifte is, wordt de ondertekening gedaan middels een code.

De vervoerder wordt in het daarvoor bestemde veld aangeduid met de vermelding van zijn EORI- of TCUIN nummer.

Naar boven

3.1.4 Plaats en tijdstip van indienen van de summiere aangifte bij binnenbrengen

De summiere aangifte bij binnenbrengen moet worden ingediend bij het douanekantoor van eerste binnenkomst in de Unie. Dit is het kantoor dat bevoegd is voor de eerste haven die het schip aandoet in de Unie. Hierbij gelden de termijnen genoemd in artikel 105 en 110 GVo.DWU. In Nederland zijn de werkzaamheden verbonden aan de behandeling van summiere aangiften bij binnenbrengen gecentraliseerd bij het Regiokantoor Rotterdam Haven.
(artikel 127, lid 3 en 7 DWU, 1, lid 15, 105, 110, 112 GVo.DWU)

Let op!

In een aantal gevallen zijn de termijnen genoemd in artikel 105 GVo.DWU niet van toepassing. Dit geldt in geval van overmacht of als in een internationale overeenkomst tussen de Unie en een derde land is voorzien in de erkenning van de in het land van uitvoer verrichte veiligheidscontroles. Als voorbeeld worden genoemd de internationale overeenkomst tussen de Unie en Andorra, Noorwegen en Zwitserland.
(artikel 111 GVo.DWU)

Is een summiere aangifte bij binnenbrengen op het moment van het aanbrengen van de goederen niet ingediend, dan moet deze onmiddellijk alsnog worden gedaan.
(artikel 139, lid 5 DWU)

De lidstaten hebben de vrijheid om in geval van een te laat ingediende summiere aangifte bij binnenbrengen sancties toe te passen. In het Nederlandse nationale recht zijn geen sancties voorzien. Het te laat indienen van de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft wel logistieke gevolgen.

Naar boven

3.1.5 Risicoanalyse Safety & Security van de summiere aangifte bij binnenbrengen

Direct na ontvangst van de summiere aangifte bij binnenbrengen moet het douanekantoor van eerste binnenkomst een risicoanalyse S&S verrichten. Er moet onderscheid gemaakt worden tussen de risicoanalyse bij (deepsea) containervervoer en bij andere vormen van vervoer.

De uitkomst van de risicoanalyse kan 3 verschillende niveau’s van risico aangeven. Dit zijn:

  • type A, als de goederen een zodanig veiligheidsrisico inhouden dat de binnenkomst in het douanegebied van de Unie een onmiddellijk optreden vereist. Aan de aangever, en aan de vervoerder indien dit een ander is, wordt doorgegeven dat de goederen niet geladen mogen worden;

  • type B, een risico dat moet worden gecontroleerd in de eerste haven van de Unie. Dit risico komt bij deepsea containervervoer niet voor;

  • type C, controle in de loshaven.

Bij (deepsea) containervervoer wordt de summiere aangifte bij binnenbrengen 24 uur voor het laden van de container gedaan. In die periode van 24 uur moet de Douane de risicoanalyse hebben afgerond omdat, als er een risico type A wordt vastgesteld dit voor het daadwerkelijke laden aan de aangever moet worden doorgegeven. De resultaten van de risicoanalyse S&S worden doorgegeven aan alle voorziene opvolgende havens in de Unie die vermeld zijn in de summiere aangifte bij binnenbrengen.

Wordt voor ontvangst van de summiere aangifte bij binnenbrengen en voor aankomst van de goederen een risico vastgesteld dan wordt dit risico meengenomen bij de te verrichten risicoanalyse S&S.

Bij andere vervoerswijzen dan deepsea containervervoer moet de risicoanalyse zijn afgerond voor de daadwerkelijke binnenkomst van het schip. Ook hier worden de resultaten van de risicoanalyse doorgegeven aan alle voorziene opvolgende havens in de Unie.
(artikel 46, 128 DWU en 186 UVo.DWU)

Naar boven

3.1.6 Verzoek om uitwijking

Wijkt een schip uit naar een haven in een andere lidstaat dan de lidstaat waarin de voorziene haven van eerste binnenkomst ligt, die niet is gemeld als een opvolgende haven, dan geeft de exploitant van het schip (of zijn vertegenwoordiger) hiervan kennis aan de Douane van de haven waar het schip in eerste instantie naar toe zou gaan. De Douane van deze haven stuurt de resultaten van de risicoanalyse veiligheid door aan de nieuwe haven van eerste binnenkomst. In Bijlage B GVo.DWU is een gegevensset opgenomen voor het bericht "verzoek om uitwijking".
(artikel 1, lid 15 GVO.DWU en 189, lid 1 UVo.DWU)

In dit bericht wordt door vermelding van het IMO-nummer van het schip en de geplande datum van de aankomst in de haven van binnenkomst door een code (entry key) alle afzonderlijke summiere aangiften bij binnenbrengen aan het schip gekoppeld. Door deze koppeling kan de Douane een relatie leggen tussen alle ingediende summiere aangiften bij binnenbrengen en het binnenkomende schip.
(artikel 127, lid 6 DWU)

Naar boven

3.1.7 Kennisgeving van aankomst

Bij aankomst in de eerste haven van binnenkomst in de Unie moet een kennisgeving van aankomst worden gedaan. Door middel van deze kennisgeving kan de Douane van het eerste kantoor van binnenkomst een relatie leggen tussen het vervoermiddel en alle voor de aankomst ingeleverd summiere aangiften bij binnenbrengen. Het kantoor van eerste binnenkomst kan beoordelen of er S&S risico’s zijn vastgesteld die bij binnenkomst gecontroleerd moeten worden. In Nederland is de kennisgeving van aankomst geïntegreerd in het (voor)bericht van aankomst. Voor meer informatie over deze kennisgeving zie paragraaf 3.4.
(artikel 133 DWU en 1, lid 15 GVo.DWU)

Naar boven

3.1.8 De aangifte tot tijdelijke opslag

De goederen die bestemd zijn om te worden gelost, worden bij de Douane aangebracht. Voor deze goederen moet uiterlijk op het moment van aanbrengen een aangifte tot tijdelijke opslag worden gedaan. Alleen de goederen die bestemd zijn om in Nederland te worden gelost, worden bij de Douane aangebracht. De goederen moeten zijn aangebracht voordat de Douane toestemming tot lossing kan geven. De Douane geeft toestemming tot lossing voor de op de aangifte tot tijdelijke opslag vermelde goederen. Het is dus niet mogelijk om aanbrengen uit te stellen tot een tijdstip nadat de goederen gelost zijn. Gezien het feit dat de aangifte voor tijdelijke opslag uiterlijk op het moment van aanbrengen moet worden ingediend is het dus ook niet mogelijk om de aangifte tot tijdelijke opslag te doen, nadat de goederen gelost zijn.
(artikel 5, lid 33, 139, lid 2 en 145, lid 1 en 3 DWU)

Let op!

Hoewel er wetstechnisch gezien voor niet-Uniegoederen die worden gelost en waarvoor bij binnenkomst een aangifte voor douanevervoer of in het vrije verkeer brengen aanwezig is geen elektronische aangifte tot tijdelijke opslag hoeft te worden gedaan, wordt dit in Nederland wel gedaan. De reden hiervoor is dat de Douane hiermee over een volledig elektronisch overzicht van de te lossen goederen kan beschikken. Het vaststellen van de Uniestatus van goederen vindt in de regel plaats nadat de aangifte tot tijdelijke opslag is ingediend.

Goederen die met een schip binnenkomen en die tijdelijk worden gelost en weer aan boord moeten om tijdens dezelfde reis weer in hetzelfde schip de reis te vervolgen, bijvoorbeeld om andere goederen te kunnen lossen of laden, worden niet bij de Douane aangebracht.
(artikel 139, lid 2 DWU)

De goederen zijn, zodra zij zijn aangebracht, tot het tijdstip waarop zij onder een douaneregeling worden geplaatst, of worden wederuitgevoerd goederen in tijdelijke opslag. Deze goederen worden "goederen in tijdelijke opslag" genoemd. "Goederen in tijdelijke opslag" mogen uitsluitend op door de Douane goedgekeurde en aangewezen plaatsen verblijven, onder de door de Douane vastgestelde voorwaarden.

Als een plaats waar goederen zich in tijdelijke opslag mogen bevinden permanent is goedgekeurd dan wordt zo’n plaats een ruimte voor tijdelijke opslag (RTO) genoemd. Voor het beheer van een RTO is een vergunning van de Douane nodig. In Nederland is aan grote containerterminals een “Vergunning ruimte voor tijdelijke opslag” verleend.
(artikel 144 en 148 DWU)

Ook wordt toegestaan dat goederen in tijdelijke opslag zich bevinden in de ruimte van de volgende goedgekeurde plaatsen: publiek (type II) of particulier douane-entrepot. Uitleg over deze opslag is opgenomen in onderdeel 15.50.00, paragraaf 3.3 van dit Handboek.

De aangifte tot tijdelijke opslag kan op de volgende manieren worden gedaan.

Als het douanekantoor van binnenkomst in Nederland tevens het eerste kantoor van binnenkomst in de Unie is, dan is er voor de goederen al een summiere aangifte bij binnenbrengen bij de Douane ingediend. De aangifte tot tijdelijke opslag kan dan gedaan worden door in het (voor)bericht van aankomst te verwijzen naar de eerder ingediende summiere aangifte bij binnenbrengen. In dit geval moet de summiere aangifte bij binnenbrengen eveneens gegevens over de loslocatie bevatten. In deze situatie kan de persoon die de goederen binnenbrengt er echter ook voor kiezen om een separate aangifte tot tijdelijke opslag in te dienen. In deze aangifte moet dan wel een verwijzing naar het Master Reference Number (MRN) van de summiere aangifte bij binnenbrengen worden opgenomen.

Als het eerste kantoor van binnenkomst in de Unie niet in Nederland is gelegen, dan is de summiere aangifte bij binnenbrengen al in een andere lidstaat van de Unie gedaan. In dat geval moet de belanghebbende voor de goederen die in een Nederlandse zeehaven worden gelost een aparte aangifte tot tijdelijke opslag indienen. In deze aangifte moet het MRN worden vermeld dat in de eerste haven van binnenkomst in de Unie is afgegeven bij ontvangst van de summiere aangifte bij binnenbrengen. De Douane van de eerste haven van binnenkomst in de Unie heeft de resultaten van de risicoanalyse S&S doorgegeven aan alle opvolgende havens. Door het vermelden van het MRN van de summiere aangifte bij binnenbrengen in de aangifte tot tijdelijke opslag is de Douane van de Nederlandse loshaven in staat om de resultaten van de risicoanalyse S&S door de eerste haven te koppelen aan de goederen die in Nederland gelost worden.

Bij intra Unie verkeer over zee moet er voor de te lossen goederen een aparte aangifte tot tijdelijke opslag worden gedaan. Het is niet nodig om in deze aangifte een verwijzing op te nemen naar het MRN van een summiere aangifte bij binnenbrengen. De goederen zijn in een andere haven van de Unie geladen, eventuele S&S risico’s zijn al door de andere lidstaat afgedekt.
(artikel 144, 145 lid 5 DWU, 1, lid 22 GVo.DWU en artikel 2:5 lid 3 Algemene douaneregeling)

In een aantal gevallen hoeft geen summiere aangifte voor tijdelijke opslag te worden gedaan. Dit geldt bijvoorbeeld voor goederen die al onder een douaneregeling zijn geplaatst of goederen waarvan de Uniestatus wordt aangetoond. In Nederland wordt behalve bij reizigersbagage en vissersschepen (zie paragraaf 3.6 en paragraaf 5.9) deze mogelijkheid niet toegepast en wordt er altijd een summiere aangifte voor tijdelijke opslag gedaan.
(artikel 145 lid 4 en 9 DWU). De reden hiervoor is dat de Douane hiermee over een volledig elektronisch overzicht van de te lossen goederen kan beschikken.

Wanneer goederen zich al onder de douaneregeling douanevervoer bevinden is artikel 141, lid 1 DWU van toepassing.

Als de formaliteiten die nodig zijn om de goederen een douaneregeling te geven niet tijdig worden vervuld, levert dit een verzuim op. De Douane kan degene die de formaliteiten binnen deze termijn moet vervullen en degene door wiens toedoen de formaliteiten niet binnen deze termijn worden vervuld ieder een boete opleggen.
(artikel 5, lid 16 DWU en 9:1, lid 1 Algemene douanewet)

‘Second call’

Het komt voor dat een schip na gedeeltelijke lossing de haven verlaat en op een later tijdstip terugkeert naar de haven die hij eerder heeft verlaten om de rest van de ladingen te lossen. Dit laatste wordt een second call genoemd. De cargadoor gebruikt voor de second call een nieuwe (tweede) aangifte tot tijdelijke opslag. Deze is gelijk aan de eerste aangifte tot tijdelijke opslag minus de reeds eerder geloste ladingen. De openstaande ladingen op de eerste aangifte tot tijdelijke opslag worden geroyeerd. Voorwaarde voor deze werkwijze is dat er een koppeling is tussen het call reference number (CRN – bezoeknummer) en het B/L nummer.

Naar boven

3.1.9 Zekerheid

Voor opslag in een RTO moet zekerheid worden gesteld. Voor meer informatie over zekerheid zie onderdeel 27.00.00
(artikel 148, lid 2 DWU)

Naar boven

3.1.10 Aangever van de aangifte tot tijdelijke opslag

Het indienen van een aangifte tot tijdelijke opslag wordt gedaan door of namens de persoon die de goederen bij de Douane aanbrengt. Informatie over het recht van vertegenwoordiging kunt u vinden in onderdeel 2.00.00.
(artikel 139, lid 1 en 3 en 145, lid 3 DWU)

Artikel 145 lid 3 DWU schrijft voor dat de aangifte tot tijdelijke opslag ingediend wordt door één van de in artikel 139 lid 1 of 3 DWU genoemde personen, maar brengt geen formele hiërarchie aan tussen de personen die de aangifte tot tijdelijke opslag kunnen indienen. Het is dus niet zo dat de persoon die de goederen daadwerkelijk het grondgebied van de Unie binnen brengt altijd voorrang heeft op de andere genoemde personen. De houder van een vergunning voor het beheer van een opslagruimte kan dus "gewoon" een aangifte tot tijdelijke opslag indienen. Wel geldt hierbij dat als een ander van de personen al een geldige aangifte tot tijdelijke opslag heeft gedaan, dat deze aangifte tot tijdelijke opslag niet kan worden vervangen of worden opgevolgd door een op een later tijdstip ingediende tweede aangifte tot tijdelijke opslag voor dezelfde goederen. Voor de goederen die gelost moeten worden kan slechts één aangifte tot tijdelijke opslag gedaan worden. In zekere zin is er dus wel een tijdshiërarchie waarbij geldt "eerste telt".

Naar boven

3.1.11 Vorm en inhoud aangifte tot tijdelijke opslag

De aangifte tot tijdelijke opslag wordt in Nederland elektronisch op één van de volgende wijzen gedaan:

  • door een verwijzing naar een summiere aangifte bij binnenbrengen voor de betrokken goederen, aangevuld door de gegevens van een aangifte tot tijdelijke opslag;

  • door een aangifte tot tijdelijke opslag die een verwijzing bevat naar een summiere aangifte bij binnenbrengen voor de betrokken goederen;

(artikelen 145, lid 5, letter a DWU en 2:5, lid 1 Algemene douaneregeling)

De aangifte tot tijdelijke opslag wordt in Nederland niet op één van de volgende wijzen gedaan:

  • door een manifest of ander vervoersdocument, mits dit de gegevens van een aangifte tot tijdelijke opslag bevat, waaronder een verwijzing naar een summiere aangifte bij binnenbrengen voor de betrokken goederen.

  • Door gebruik van systemen voor handels-, haven- of vervoersinformatie.

(artikelen 145, lid 5, letter b en 145, lid 6 DWU)

De aangifte tot tijdelijke opslag moet de gegevens bevatten van Bijlage B GVo.DWU en daarnaast ook enkele nationale gegevens zoals de plaats van opslag.

Tot de implementatie van ICS 2 moet de aangifte tot tijdelijke opslag de gegevens bevatten van Bijlage 9 OGVo.DWU, aanhangsel A, onderdeel 2 moet de aangifte tot tijdelijke opslag gegevens bevatten die zijn opgenomen in de kolom ‘Summiere aangifte bij binnenbrengen’ van de tabellen 1 tot en met 4. Het bevat informatie die nodig is voor een risicoanalyse voor veiligheidsdoeleinden (artikel 145, lid 1 DWU en 2:5, lid 1 Algemene douaneregeling). De aangifte moet overeenkomstig deze bijlage zijn ingevuld.

Deze aangifte tot tijdelijke opslag moet gesteld zijn in de Nederlandse of Engelse taal. Als identificatie van de goederen, opgenomen in de aangifte tot tijdelijke opslag moet minimaal worden opgenomen:

  • de goederencode (eerste 4 cijfers van de GN-code*); of

  • een voldoende nauwkeurige omschrijving van de goederen.

* Tot de datum van de uitrol van de DWU-systemen Tijdelijke opslag zoals bedoeld in bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/255/EU (voorzien in 2020) volstaat 4 cijfers van de GN-code of een voldoende nauwkeurige omschrijving van de goederen. Na de uitrol zal een 6 cijferige GN-code moeten worden opgenomen. Dit op basis van de GVo.DWU, Bijlage B, Titel I, Hoofdstuk 3, Deel 1, kolom G4, 6/14 + voetnoot 36: Nomenclatuurcode van het geharmoniseerde systeem is alternatief als omschrijving van de goederen NIET is verstrekt. In Titel II staat bij de aantekeningen dat het een 6-cijferige code moet zijn.

Voor de omschrijving van de goederen in de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft de Commissie een lijst van algemeen aanvaardbare goederenomschrijvingen opgesteld. Deze lijst moet ook worden gebruikt voor de omschrijving van de goederen in de aangifte tot tijdelijke opslag. De lijst is te vinden op www.douane.nl . Het niet vermelden van een aanvaardbare goederenomschrijving is niet aanvaardingsverhinderend maar wel risicoverhogend.
(artikelen 1:11 2:5 Algemene douaneregeling)

De vervoerder wordt in het daarvoor bestemde veld aangeduid met de vermelding van zijn EORI- of TCUIN nummer.

Let op!

Algemene formuleringen (b.v. "groupage", "algemene vracht" of "onderdelen") zijn niet toegestaan.
(Bijlage B GVo.DWU)

Naar boven

3.1.12 Plaats en tijdstip van indienen van de aangifte tot tijdelijke opslag

De aangifte tot tijdelijke opslag moet worden ingediend bij het douanekantoor waar de goederen zullen worden gelost. Uiterlijk op het moment van aanbrengen van de goederen moet de aangifte tot tijdelijke opslag worden ingediend. In Nederland worden de werkzaamheden m.b.t. de behandeling van aangiften tot tijdelijke opslag centraal verricht door het Regiokantoor Rotterdam Haven.
(artikel 145, lid 1 en 3 DWU)

Om het logistieke proces zo min mogelijk te hinderen adviseert Douane Nederland om de aangifte tot tijdelijke opslag reeds voor de aankomst van het vervoermiddel in te dienen. Hiervoor gelden de volgende termijnen:

 

Vervoersmodaliteit

Termijn

     

a.

Containervaart

Ten minste 72 uur voor aankomst in de haven van lossing of indien de vaartijd korter is, uiterlijk op het moment van vertrek uit de voorafgaande haven

b.

Bulk-/stukgoederen

Ten minste 4 uur voor aankomst in de haven van lossing

c.

Shortsea verkeer

Ten minste 2 uur voor aankomst in de haven van lossing komend uit de landen en gebieden genoemd in artikel 105, letter c GVo.DWU

Als de aangifte tot tijdelijke opslag binnen de genoemde termijn bij het douanekantoor van binnenkomst is ingediend dan wordt, tenzij er een controle is aangezegd, stilzwijgend toestemming tot lossing verleend. Als de aangifte tot tijdelijke opslag buiten de termijn wordt ingediend wordt pas toestemming tot lossing verleend nadat de risicoanalyse heeft plaatsgevonden.

Na het indienen van aangifte tot tijdelijke opslag in DMF krijgt de aangever elektronisch een acceptatiebericht met daarin het MRN. Dit nummer verwijst naar de aangiftegegevens. Doet iemand anders dan de aanbrenger (voor meer informatie over aanbrengen zie hoofdstuk 4) de aangifte tot tijdelijke opslag? Dan ontvangt behalve de aangever ook de aanbrenger het nummer omdat de Douane deze aanbrenger informeert dat een ander de verplichting is nagekomen. De aanbrenger is namelijk de persoon die verplicht is om de aangifte tot tijdelijke opslag te doen.
(artikel 145, lid 1 en 3 DWU)

De aangifte tot tijdelijke opslag kan samen met het bericht van aankomst worden ingediend of kan dit bevatten.
(artikel 145, lid 8 DWU)

Naar boven

3.2 Ontheffing van formaliteiten bij binnenkomst

In deze paragraaf wordt een aantal situaties beschreven waarin (een aantal) formaliteiten bij binnenkomst niet behoeft te worden vervuld.

Naar boven

3.2.1 Vervoer met een lijndienst

Wanneer er rechtstreeks en geregeld vervoer plaatsvindt op een traject over zee waarbij tijdelijk de Unie wordt verlaten hoeven geen formaliteiten bij binnenkomst te worden vervuld. Voorwaarde hierbij is dat goederen van de ene haven in de Unie naar een andere haven in de Unie worden vervoerd zonder daarbij een in een derde land gelegen haven aan te doen. Ontheffing van de formaliteiten houdt in dit geval in dat geen summiere aangifte bij binnenbrengen en ETA (Estimated Time of Arrival) hoeft te worden ingediend. De goederen hoeven niet te worden aangebracht (geen ATA - Actual Time of Arrival) en er hoeft ook geen aangifte tot tijdelijke opslag te worden gedaan wanneer bij de Douane het bewijs wordt geleverd dat de goederen de Uniestatus hebben (zie paragraaf 2.3). Nadat het bewijs is geleverd wordt de toestemming tot wegvoering gegeven.
(artikel 127, lid 2, letter b, 136, 145, lid 9, 153 t/m 155 DWU en 1, lid 45, artikel 119, lid 2, letter b GVo.DWU)

Voor schepen die alleen een “Vergunning lijndienst” hebben, denk hierbij bijvoorbeeld aan ferryschepen, hoeven wetstechnisch gezien geen aanbrengformaliteiten voor de goederen verricht te worden, maar in Nederland wordt dit wel gedaan. Dit wordt gedaan omdat de Douane geen zicht heeft op het daadwerkelijk binnenbrengen van goederen. Alle goederen aan boord van deze schepen hebben de Uniestatus (tenzij het tegendeel blijkt, bijvoorbeeld doordat de goederen zijn vervoerd onder dekking van een aangifte voor extern douanevervoer). Voor niet- Uniegoederen is een aangifte voor douanevervoer opgemaakt. Voor deze schepen moet een (voor)bericht van aankomst, een aangifte tot tijdelijke opslag en indien belastingvrije proviand aanwezig is, een opgave scheepsvoorraden gedaan worden.
(artikel 127, lid 2, letter b, 136, 145, lid 9, 153 t/m 155 DWU en 1, lid 45 GVo.DWU)

Let op!

Aan boord van deze schepen kunnen niet-Unie proviandgoederen aanwezig zijn. Hiervoor is geen aangifte voor douanevervoer opgemaakt. Bij binnenkomst moet een scheepsvoorradenaangifte worden ingediend.

Voor schepen die naast een “Vergunning voor het onderhouden van een lijndienst” tevens een “Vergunning voor het gebruik van de regeling Uniedouanevervoer op basis van een elektronisch manifest” (zie onderdeel 14.48.00 van dit Handboek) hebben, moet bij aankomst de (vereenvoudigde) bijzondere regeling douanevervoer over zee beëindigd worden. Dit kan onder meer door een aangifte tot tijdelijke opslag elektronisch in te dienen in DMF. Daarnaast moeten ook de formaliteiten van het (voor)bericht van aankomst en de opgave scheepsvoorraden op de normale wijze worden vervuld. Een vergunninghouder “Vergunning voor het onderhouden van een lijndienst” hoeft geen eigenaar te zijn van de lijndienst.
(artikel 233, lid 4, letter e DWU)

Is er sprake van deelbevrachting (een gedeelte van het schip wordt verhuurd) dan hoeft degene die huurt (een ander dan de scheepvaartmaatschappij die de lijndienst bepaalt) geen “Vergunning voor het onderhouden van een lijndienst” te hebben. De huurder moet wel voldoen aan de voorwaarden en verplichtingen t.a.v. een lijndienst. Het elektronisch overzicht (dat de vorm van een aangifte tot tijdelijke opslag heeft) wordt in principe door de gezagvoerder (hij die ‘binnenbrengt’) ingediend bij de Douane (via DMF). Het mag ook worden ingediend door de vergunninghouder “Vergunning voor het onderhouden van een lijndienst”. Daarnaast is het mogelijk dat meerdere partijen elk een apart elektronisch overzicht indienen. Een civiele afspraak bepaalt wie het overzicht uiteindelijk indient.

Naar boven

3.2.2 Rechtstreeks vervoer door de territoriale zee van de lidstaten zonder een haven in die lidstaten als bestemming te hebben

Goederen die zich aan boord van een schip bevinden dat de territoriale zee van de lidstaten doorkruist zonder een haven in een lidstaat als bestemming te hebben, zijn vrijgesteld van alle formaliteiten bij binnenkomen. Dit gebied is uitgebreid door:

  • het Eems-Dollard Verdrag tussen Nederland en Duitsland en;

  • het Scheldetractaat afgesloten tussen Nederland en België.

Hierdoor is vervoer van goederen over de Eems, de Dollard en de Westerschelde eveneens vrijgesteld van formaliteiten.
(artikel 135, lid 6 DWU)

Opmerkingen:

  1. Als schip met goederen de 12 mijlszone doorkruist en een haven in een andere lidstaat als bestemming heeft maar geen haven in Nederland aandoet of ergens aanlegt binnen de 12 mijlszone, is het niet de bedoeling van de wetgever verplicht te stellen dat er formaliteiten moeten worden vervuld.
    Voorbeeld: Een schip met goederen vanuit Rusland dat vlak langs Den Helder rechtstreeks doorvaart naar Felixtowe hoeft geen formaliteiten in Nederland te vervullen.

  2. Als een vaartuig en de daarmee vervoerde goederen, die de territoriale wateren van een lidstaat binnenkomen, uitsluitend met het doel om provisie in te slaan zonder dat verbinding wordt gemaakt met een van de havenfaciliteiten hoef geen summiere aangifte bij binnenbrengen te worden gedaan.

  3. Een ankerplaats is een havenfaciliteit. Schepen die leeg of vol zijn en die alleen willen provianderen moeten een summiere aangifte bij binnenbrengen en een kennisgeving van aankomst doen. Ze worden geacht te zijn binnengekomen totdat het tegenbewijs is geleverd.

(artikel 127 en 133 DWU en artikel 2:2 Algemene douanewet)

Naar boven

3.2.3 Niet te voorziene omstandigheden of overmacht

Het kan gebeuren dat binnenkomende goederen niet via de aangegeven weg of op de vastgestelde wijze naar de haven van binnenkomst kunnen worden overgebracht, bijvoorbeeld als gevolg van slecht weer of als gevolg van een technisch mankement. De Douane moet hierover zo spoedig mogelijk worden ingelicht onder opgave van de plaats waar de goederen zullen worden aangebracht. De Douane stelt dan maatregelen vast om het douanetoezicht op de goederen mogelijk te maken en de naleving van de formaliteiten bij binnenkomst op de andere plaats te garanderen.
(artikel 137 DWU)

Naar boven

3.2.4 Douanekantoor van binnenkomst

Het douanekantoor van binnenkomst is het aangewezen douanekantoor waar goederen die in het douanegebied van de Unie worden binnengebracht direct naar toe moeten worden gebracht en waar zij aan op risicoanalyse gebaseerde controles bij het binnenbrengen onderworpen worden. De risicoanalyse ziet op veiligheidsgegevens (ook wel bekend als Safety & Security, vaak gebruikt als S&S).
(artikel 5, lid 7 en 6 DWU, 1, lid 15 GVo.DWU, 186 UVo.DWU en artikel 1:3 Algemene douaneregeling).

De lijst van Nederlandse douanekantoren van binnenkomst voor vanuit zee binnenkomende goederen is opgenomen in bijlage III van de Algemene douaneregeling.(artikel 1, lid 15 GVo.DWU)

Het begrip veiligheid is niet gedefinieerd in de Unie douanewetgeving. Er zijn wel gemeenschappelijke risicocriteria en -normen voor veiligheidsrisicoanalyse bepaald.

Risico’s die een ernstig gevaar kunnen vormen voor de volksgezondheid of milieu (Safety) zijn onder andere:

  • besmettelijke ziekten (bijv. mond- en klauwzeer (MKZ), vogelgriep, varkenspest);

  • goederen die een te hoog gehalte kankerverwekkende stoffen bevatten;

  • schadelijke stoffen (nagemaakte genees-, voedingsmiddelen, dranken, onveilige producten persoonlijk gebruik).

Risico’s die de openbare veiligheid (Security) in gevaar kunnen brengen zijn onder andere:

  • (biologische) wapens;

  • explosieven (inclusief onderdelen van);

  • strategische goederen;

  • radiologische/nucleaire lading;

  • drugs en precursoren (inclusief gevaar aanwenden geldstromen voor criminele activiteiten).

Let op!

Artikel 127, lid 3 DWU geeft de mogelijkheid om de summiere aangifte bij een ander douanekantoor dan het kantoor van binnenkomst kan worden ingediend. Dit andere kantoor moet het kantoor van binnenkomst onmiddellijk informeren over het feit dat de summiere aangifte daar is ingediend. Aan deze mogelijkheid is door Douane Nederland vooralsnog geen invulling gegeven.

Naar boven

3.3 Elektronische kennisgeving vervoermiddelen

Voor alle vervoermiddelen moet bij het douanekantoor een elektronische kennisgeving van de verwachte aankomsttijd (Estimated Time of Arrival (ETA)) worden gedaan. Deze vooraanmelding vervoermiddel moet worden gedaan 24 uur voor aankomst. Dit geldt ook voor lege vervoermiddelen en vervoermiddelen met alleen passagiers aan boord. In DMF wordt dit aangegeven door de letter "V" (van verwacht) te vermelden. Nadat de vooraanmelding door de havenautoriteiten is ontvangen, wordt door deze autoriteiten een call reference number (CRN) afgegeven. Dit is een uniek nummer waarmee havenautoriteiten de registratie van binnenkomende schepen bijhouden en is onder meer van belang voor het verschuldigde havengeld. De havenautoriteiten van de grote en middelgrote havens geven het bezoeknummer zelf af. Als er sprake is van een dubbele vooraanmelding/aankomstmelding vervoermiddel wordt voor de toe te passen systematiek verwezen naar paragraaf 3.2.
(artikel 2:0 Algemene douaneregeling)

Op dat moment zijn de goederen nog niet aangebracht bij de Douane. Op het moment dat het schip daadwerkelijk is gearriveerd moet de aangever dit via DMF (paragraaf 3.2 ) kenbaar maken. Hij doet dit door de vooraanmelding vervoermiddel aan te vullen met de werkelijke aankomsttijd (Actual Time of Arrival (ATA)) of hij stuurt een nieuw bericht vooraanmelding/aankomstmelding vervoermiddel waarin naast de eerder opgegeven gegevens ook de aankomsttijd is opgenomen. Automatisch verandert de letter "V" in de letter "M" (van melding). Hierdoor is het schip en de daarin aanwezige goederen die in Nederland gelost moeten worden aangebracht. Er is aan de verplichting tot aanbrengen van artikel 2:2 Algemene douaneregeling voldaan. Verdere informatie over aanbrengen is te vinden in hoofdstuk 4 van dit onderdeel.
(artikel 133, lid 1 DWU en artikel 2:2 Algemene douaneregeling)

De ATA is het moment dat de trossen vast zijn gemaakt. De ATA wordt vastgesteld door de Havenmeester. De Havenmeester zorgt er voor dat de melding via Single Window voor maritiem en lucht (SW) aan Douane Manifest (DMF) wordt doorgegeven. De Douane merkt deze melding aan als aankomstmelding.

Het tijdstip en de datum van het afmeren zijn van groot belang voor de toepassing van de berekening van de rechten bij invoer als de goederen vervolgens in het vrije verkeer gebracht worden. Rechten op landbouwgoederen kunnen dagelijks wijzigingen. Het is in deze gevallen belangrijk dat het juiste tijdstip en datum van afmeren wordt vastgesteld. Hetzelfde geldt voor de geldigheid van invoercertificaten en tariefcontingenten. Ondanks het belang van de ATA zegt het verder niets over het vervoermiddel of de aanwezige goederen. Het is niet meer dan een tijdstip.

De vervoerder wordt in het daarvoor bestemde veld aangeduid met de vermelding van zijn EORI- of TCUIN nummer.

Opgeven van havens

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen verplichte gegevens voor het schip en verplichte gegevens voor de lading. Vervolgens moet binnen de verplichte gegevens voor het schip worden gekeken of dit gegevens zijn die aan de Douane of aan een andere autoriteit moeten worden verstrekt. De douanewetgeving ziet met name op de lading en maar beperkt op het schip.

Voor het schip

In het kader van (scheeps- en haven)security moet voor het schip de 10 voorafgaande havens worden vermeld aan Rijkswaterstaat/ Inspectie Leefomgeving en Transport. Die verplichting volgt uit artikel 6 van Verordening (EG) nr. 725/2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6).

De Douane is niet aangewezen als bevoegde autoriteit voor de Verordening (EG) nr. 725/2004 en daarom volstaat voor de Douane een opgave van de voorafgaande havens en de toekomstige havens. Dit volgt ook uit het NOA-bericht (Notice of pre arrival - vooraankondiging bezoek).

Voor de lading

Hiervoor gelden de bepalingen van dit onderdeel van het Handboek Douane.

Kleine havens

De persoon die de goederen binnenbrengt heeft een bezoeknummer CRN nodig voor het grensoverschrijdende vervoermiddel. In sommige kleine havens kunnen de havenautoriteiten dit bezoeknummer niet afgeven. Dit zijn de volgende kleine havens:

Havencode

Haven

   

NLLAN

Lauwersoog

NLBRS

Breskens

NLHAN

Hansweert

NLVLL

Oost Vlieland

NLWTE

West Terschelling

NLVKS

Veere-Roompotsluis

NLTEX

Oudeschild

NLSTD

Stellendam (voor niet beloodste schepen, voor wél beloodste schepen geldt Rotterdam, NLRTM)

NLAMB

Op andere plaatsen (ambtshalve nummers)

Voor deze kleine havens geldt de volgende procedure:
Een schip dat bij één van de hiervoor genoemde kantoren van binnenkomst zal aankomen krijgt een bezoeknummer. Het bezoeknummer wordt door de persoon die goederen binnenbrengt telefonisch opgevraagd bij het Regiokantoor Rotterdam Haven. Zie bijlage 10 voor de contactgegevens. Om een bezoeknummer te krijgen moeten de volgende gegevens vermeld worden:

  • haven van binnenkomst en de ligplaats;

  • naam van het schip;

  • IMO-nummer van het schip;

  • naam van de agent of cargadoor;

  • EORI-nummer van de agent of cargadoor.

Er kunnen zich nu drie situaties voordoen:

  1. Er is geen lading en ook geen boordprovisie aan boord boven de wettelijke vrijstelling (zie onderdeel 24.00.00 van dit Handboek.). Bovendien zal het schip geen boordprovisie en/of lading in Nederland innemen, zie paragraaf 3.5. De procedure eindigt dan met de verstrekking van het bezoeknummer. De aankomst van het schip moet elektronisch worden gemeld, uiterlijk op het moment van afmeren. Het advies is om dit 2 uur voor binnenkomst te doen.

  2. Er is geen lading en ook geen boordprovisie aan boord boven de wettelijke vrijstelling. Het schip zal wel lading en/of boordprovisie innemen. Voor het innemen van boordprovisie en/of lading is het bezoeknummer, dat bij binnenkomst is afgegeven, vereist. De aankomst van het schip moet elektronisch worden gemeld, uiterlijk op het moment van afmeren. Het advies is om dit 2 uur voor binnenkomst te doen. Voor het innemen van boordprovisie geldt de procedure zoals beschreven in onderdeel 10.60.00 van dit Handboek.

  3. Indien er lading en/of boordprovisie aan boord is boven de wettelijke vrijstelling moet:

    • de aankomst van het schip elektronisch worden gemeld, uiterlijk op het moment van afmeren. Het advies is om dit 2 uur voor binnenkomst te doen;

    • als Nederland eerste haven binnenkomst in de Unie is dan moet er een elektronische summiere aangifte bij binnenbrengen voor alle goederen aan boord worden gedaan. Deze aangifte moet voor de binnenkomst worden gedaan rekening houdend met de termijnen die daarvoor gelden. Voor de goederen die in Nederland worden gelost moet een aangifte tot tijdelijke opslag worden gedaan uiterlijk op het moment van aankomst;

    • moet voor boordprovisie een scheepsvoorradenaangifte in pdf-formaat worden gestuurd naar Regiokantoor Rotterdam Haven, afdeling zeezaken. Zie bijlage 10 voor de contactgegevens.

    Let op!

    Onder elektronisch indienen wordt in deze situaties ook verstaan het per e-mail verzenden van een ingescand vooraanmelding/aankomstmelding vervoermiddel.

    Let op!

    Het is mogelijk om in specifieke gevallen ontheffing te verlenen van de in bijlage III Algemene douaneregeling voor kleine havens opgenomen aanbrengbeperking. De directeuren van de douanekantoren zijn gemandateerd om deze ontheffing te mogen verlenen.

    Voor het verlenen van de ontheffing gelden de volgende voorwaarden:

    Het betreffende douanekantoor is in staat een verantwoord douanetoezicht in te richten;

    De formaliteiten bij binnenkomst en aanbrengen (zoals de indiening van de summiere aangifte bij binnenkomst en tijdelijke opslag) vinden plaats met elektronisch berichtenverkeer;

    Het betreffende douanekantoor meldt een verleende ontheffing aan het DLK, afdeling Handhavingsbeleid.

Doorvaarders

Ook voor doorvaarders moet bij het douanekantoor van binnenkomst een elektronische kennisgeving van de verwachte aankomsttijd (Estimated Time of Arrival (ETA)) in de haven worden gedaan. In deze kennisgeving wordt vermeld: ‘doorvaar’ en de haven van binnenkomst. Nadat de vooraanmelding door de havenautoriteiten is ontvangen, wordt door deze autoriteiten een call reference number (CRN) afgegeven. Onder vermelding van het CRN wordt de lading met alle bijbehorende gegevens aangegeven.

Boordprovisie en dergelijke goederen worden bij de Douane aangeven met de scheepsvoorradenaangifte (IMO/FAL 3). Voor meer informatie over deze aangifte zie paragraaf 3.4 van dit onderdeel.

Voor de boordprovisie en dergelijke goederen wordt ook een aangifte voor douanevervoer opgemaakt. In vak 40 van deze aangifte moet het CRN worden vermeld. De scheepsvoorradenaangifte is hierdoor gezuiverd.

Als het schip (na te zijn doorgevaren door de haven van binnenkomst) geladen of gelost heeft in een opvolgende haven en daarna de Unie gaat verlaten via de haven waar het eerder is binnengekomen, wordt het schip uitgeklaard onder het CRN nummer van binnenkomst. De aangifte voor douanevervoer wordt bij het uitgaan aangeboden aan de Douane. De aangifte voor douanevervoer wordt dan voor uitgaan afgetekend.

Als het schip (na te zijn doorgevaren door de haven van binnenkomst) geladen of gelost heeft in een opvolgende haven en daarna de Unie gaat verlaten via een andere haven dan waar het eerder is binnengekomen, moet het schip in die andere haven worden aangegeven als binnenkomend schip. In de uitgaande haven krijgt het dan een ander CRN. Het schip wordt uitgeklaard onder dit nieuwe CRN nummer. De aangifte voor douanevervoer wordt bij het uitgaan aangeboden aan de Douane. De aangifte voor douanevervoer wordt dan voor uitgaan afgetekend. Door deze reis wordt het schip niet uitgeklaard met het (oude) CRN dat is afgegeven bij binnenkomst.

Naar boven

3.4 Provisie, scheepsvoorraden, brandstoffen en smeermiddelen

Deze paragraaf gaat over het binnenbrengen van scheepsvoorraden.

Naar boven

3.4.1 Algemeen

Naast lading kunnen binnenkomende schepen de volgende goederen als scheepsvoorraden aan boord hebben:

  • provisie, zoals maaltijden, dranken en medicijnen voor verbruik aan boord;

  • scheepsbehoeften, zoals goederen die behoren tot de losse inventaris van een schip zoals onderdelen en toebehoren van een schip, scheepsverf, stuwmateriaal, navigatie-apparatuur, radio's, televisies enzovoorts;

  • brandstof voor de voortstuwing, smeeroliën, reservedelen en gewone uitrustingsstukken;

  • andere goederen dan hiervoor bedoeld, bijvoorbeeld winkelvoorraden die aan boord belastingvrij aan reizigers worden verkocht, of

  • vuurwapens en/of munitie, zie hiervoor paragraaf 5.7.4. van het Voorschrift Wapens en munitie.

Voor bovenbegrepen goederen die bij binnenkomst in het schip aanwezig zijn moet een aangifte tot tijdelijke opslag gedaan worden. Dit gebeurt door inlevering van de – overeenkomstig de toelichting ingevulde – scheepsvoorradenaangifte (IMO/FAL 3) voor de aanwezige scheepsvoorraad. Deze aangifte mag uiterlijk 2 uur na ATA (Actual Time of Arrival) ingediend worden. Deze aangifte krijgt het unieke nummer voor het binnenkomend schip, het CRN nummer, zie paragraaf 3.4.

De aangifte moet elektronisch in DMF worden ingeschoten.

Deze goederen mogen met inachtneming van bepaalde maxima met gehele vrijstelling worden toegelaten om in Nederland aan boord te worden verbruikt of moeten binnen 90 dagen worden geplaatst onder een douaneregeling. Doorgaans zullen de goederen worden wederuitgevoerd. De Douane wordt hierover geïnformeerd door het indienen van de elektronische berichten "notification departure means of transport" NLEC06 en de update daarop, de NLEC07. De maxima berekend op een gemiddelde verblijfsduur van een week kan wekelijks worden uitgebreid. Voor informatie over vrijgestelde hoeveelheden en aanvullende vrijgave wordt verwezen naar onderdeel 24.00.00 van dit Handboek.
(artikel 149 DWU, 2:5, lid2, en 4:18 Algemene douaneregeling)

Voor de scheepsbehoeften is geen aangifte vereist. Deze goederen worden, voor zover ze op een schip worden gebruikt of met hetzelfde schip weer worden uitgevoerd, stilzwijgend met vrijstelling (voor gebruik in Nederland) of voorwaardelijke vrijstelling onder voorwaarde van wederuitvoer toegelaten.

Het komt voor dat schepen gecontroleerd worden op de aanwezige scheepsproviand terwijl de scheepsvoorradenaangifte (zie paragraaf 3.2) nog niet door de cargadoor bij de Douane is ingediend, m.a.w. de formaliteiten bij binnenkomst zijn nog niet vervuld. Het schip is nog niet of zo juist afgemeerd. De Douane kan dan toestaan dat de voorraadlijst wordt aangemerkt als scheepsvoorradenaangifte.

Hierbij gelden de volgende voorwaarden:

  1. Douane vraagt vóór het aan boord gaan bij de afdeling Zeezaken of voor het schip formaliteiten bij binnenkomst zijn vervuld en of de scheepsvoorradenaangifte al is ingediend;

  2. Is nog geen scheepsvoorradenaangifte ingediend, dan wordt aan boord naar de scheepsvoorradenaangifte gevraagd. Is die niet aanwezig, dan kan de voorraadlijst ter vervanging van de scheepsvoorradenaangifte worden gebruikt. De controlerend ambtenaar informeert bij de afdeling Zeezaken naar het CRN en vermeldt dit op de voorraadlijst. De kapitein of diens vertegenwoordiger moet de voorraadlijst ondertekenen. De controlerend ambtenaar vermeldt op de voorraadlijst: "wordt aangemerkt als scheepsvoorradenaangifte". De tot scheepsvoorradenaangifte verheven voorraadlijst blijft aan boord;

  3. De controlerend ambtenaar geeft de bevindingen van de controle onder vermelding van het CRN telefonisch door aan afdeling zeezaken;

  4. Afdeling zeezaken noteert het tijdstip waarop zij door de controlerend collega is gebeld in DMF;

  5. Omdat de voorraadlijst als scheepsvoorradenaangifte is aangemerkt hoeft er later niet alsnog een scheepsvoorradenaangifte te worden ingediend. Als de scheepsvoorradenaangifte op een later moment alsnog wordt ingediend is er sprake van een dubbele aangifte en wordt deze als niet ingediend beschouwd.

Naar boven

3.5 Aanvullende of afwijkende bepalingen en bijzondere situaties bij binnenkomst in douanegebied Unie

In deze paragrafen worden aanvullende of afwijkende bepalingen beschreven en bijzondere situaties toegelicht.

Naar boven

3.5.1 Aanvullende bepalingen cruiseschepen en andere passagiersschepen

Voor cruiseschepen en andere passagiersschepen en dergelijke gelden in principe dezelfde regels als in paragraaf 3.5.1 beschreven. Daarnaast geldt dat in beginsel de bars en proviandruimten gedurende de ligtijd ambtelijk moeten worden gesloten. Voor meer aanvullende bepalingen over cruiseschepen, andere passagiersschepen en dergelijke wordt verwezen naar onderdeel 24.00.00 van dit Handboek.

Naar boven

3.5.2 Aanvullende bepalingen voor schepen die onder de Rijnvaartregeling varen

Schepen kunnen na binnenkomst vanuit zee - al dan niet na lossing binnen Nederland - doorvaren met gebruikmaking van Rijnvaartwegen naar Duitsland. Als aangifte voor de nadere douaneregeling douanevervoer kan dan gebruik worden gemaakt van een Rijnvaartmanifest.
(artikel 226, lid 3, letter d en 227, lid 2, letter d DWU)

Er kunnen zich twee situaties voordoen, te weten:

  • rechtstreeks verder vervoer naar een andere lidstaat;

  • lossing binnen Nederland.

In het geval van rechtstreeks verder vervoer is bij binnenkomst de vrijstelling voor de provisie voor de vrijgestelde hoeveelheden (zie 24.00.00 van dit Handboek) automatisch verleend. Voor de surplusprovisie en voor de lading moet een aangifte voor douanevervoer worden gedaan. Onder surplusprovisie wordt verstaan de met vrijstelling onder voorwaarde van wederuitvoer toegelaten provisie die bij binnenkomst niet is vrijgegeven.

In de praktijk wordt het Rijnvaartmanifest niet gebruikt.

Naar boven

3.5.3 Afwijkende bepaling voor oorlogsschepen

Heeft een oorlogsschip bij binnenkomst geen formaliteiten hoeven te vervullen en neemt het proviand aan boord waarvoor aangiften voor proviandgoederen moeten worden "aangezuiverd" dan moet contact worden opgenomen met de stafofficier van dienst van het Maritiem Situatiecentrum van de Koninklijke Marine om te verifiëren of, en wanneer, een oorlogsschip Nederland heeft aangedaan. Zie bijlage 10 voor de contactgegevens.

Naar boven

3.5.4 Afwijkende bepalingen voor zandzuigers

Komt een zandzuiger méér dan eens per week binnen dan dient ter verkrijging van de vrijstelling voor provisie die éénmaal per week voor één week mag worden verleend de scheepsvoorradenaangifte van de vorige binnenkomst te worden overgelegd. Deze vrijgave mag echter pas plaatsvinden nadat de Douane aan de hand van het logboek heeft vastgesteld dat met het schip werkzaamheden zijn uitgevoerd buiten de 12-mijlszone. Nadere informatie over het logboek is opgenomen in paragraaf 2.7.4.

Naar boven

3.5.5 Afwijkende bepalingen voor slobs en sludge (scheepsafvallen)

Het vervullen van formaliteiten bij binnenkomst voor slobs/sludge, dat zich aan boord bevindt en dat niet tot de lading van een schip behoort, moet - in afwijking van de gebruikelijke procedure - op de hierna aangegeven wijze plaatsvinden.

Wat zijn slobs en sludge?:

  • oliën die door gebruik of andere oorzaak niet meer voor hun eigenlijke gebruiksdoel geschikt zijn, zoals afgewerkte smeerolie en afgewerkte systeemolie (transformatorolie, hydraulische olie en dergelijke);

  • vervuilde restanten van minerale oliën, ontstaan bij het schoonmaken van tanks, pompen of leidingen, vermengd met bijvoorbeeld water en chemicaliën (deze restanten zullen vaak eigendom worden van de rederij of van een schoonmaakbedrijf);

  • door olie vervuild ballastwater, oliehoudend bilge-water, emulsies met boorolie en dergelijke.

Uiterlijk op het moment van aanbrengen moet een ontvangstmeldingsformulier voor scheepsafvallen (hierna S-formulier - mededeling 16 van dit Handboek) worden ingediend. Dit S-formulier wordt beschouwd als een aangifte voor de douaneregeling brengen in het vrije verkeer (artikel 158, lid 1 DWU). Het indienen van een S-formulier heeft tot gevolg dat de daarin vermelde scheepsafvallen en ladingresiduen zijn vrijgegeven voor het vrije verkeer.

Op basis van het S-formulier kunnen de goederen worden gelost en aan de in dit S-formulier genoemde inzamelaar of houder van de vergunning worden afgegeven.

Naar boven

3.5.6 Afwijkende bepalingen voor het van boord halen van afvallen van andere goederen

Met betrekking tot het van boord halen van bijvoorbeeld afvallen van onedele metalen of hout kunnen maatwerkafspraken met individuele klanten gemaakt worden. Het douanetoezicht mag hierbij niet in gevaar komen. Deze afspraken moeten worden opgenomen in een (eenmalige of doorlopende) toestemming onder voorwaarde dat de klant een registratie bijhoudt en het voornemen van het van boord halen van goederen tijdig aan de Douane meldt. Voor deze goederen hoeft geen aangifte voor een douaneregeling te worden gedaan.

Naar boven

3.5.7 Tijdelijk van boord halen van goederen in verband met reparaties

Het komt voor dat goederen, zoals filmtoestellen, machineonderdelen, radars en dergelijke goederen die tot de losse of vaste inventaris van een zeeschip behoren van boord moeten worden gehaald om te worden gerepareerd. Het zijn goederen die behoren tot de normale uitrusting van een schip. Dat geldt eveneens voor toebehoren en reserveonderdelen. Na reparatie gaan deze goederen terug aan boord van hetzelfde zeeschip. Dit mag echter alleen nadat de inspecteur daarvoor een ’Toestemming tot reparatie’ heeft afgegeven. Zowel bij dag als bij nacht, in alle havens en op alle waterwegen in Nederland mogen goederen voor reparatie van boord of aan boord van zeeschepen worden gehaald of gebracht. Het aanvraagformulier voor deze toestemming is te vinden op douane.nl.

Het zeeschip en de goederen die behoren tot de normale uitrusting, toebehoren en reserveonderdelen bevinden zich na binnenkomst in het douanegebied van de Unie onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer. De “Toestemming tot reparatie” is een toezichtmaatregel.

Onder reparatie in de ‘Toestemming tot reparatie’ wordt verstaan: Goederen een handeling laten ondergaan waarbij dezelfde goederen in behandelde vorm weer terug aan boord van zeeschepen worden gebracht. Als reparatie niet mogelijk is, moeten de goederen een andere toegelaten douaneregeling krijgen, zoals in het vrije verkeer brengen of actieve veredeling (vernietiging).

Voordat er wordt gerepareerd worden de gegevens over de reparatie vermeld op het formulier ‘Toestemming tot reparatie’. Ook worden er na de reparatie gegevens vermeld in dit formulier. Met het formulier ‘Toestemming tot reparatie’ wordt de toezichtmaatregel beëindigd. Dit moet binnen 24 maanden plaatsvinden. In de bijlage bij de ‘Toestemming tot reparatie’ is een model van dit formulier en de toelichting daarop te vinden. Er mag ook gebruik worden gemaakt van een ander (eigen) model op voorwaarde dat alle gegevens, van het model in de bijlage, zijn overgenomen. Deze formulieren moeten ieder jaar voorzien zijn van een doorlopend volgnummer.

Als goederen voor reparatie van boord of aan boord van zeeschepen worden gehaald of gebracht moet naast het afschrift van de ‘Toestemming tot reparatie’ ook het formulier ‘Toestemming tot reparatie’ of het andere (eigen) model getoond kunnen worden als de Douane daar om vraagt.

Tijdens reparatie blijven de goederen onder douanetoezicht. Onregelmatigheden bij de reparatie moeten gemeld worden bij de Douane.

Let op!

Ook buiten de havens in Nederland mogen goederen voor reparatie van boord of aan boord worden gehaald of gebracht. Als dit buiten de kustlijn maar binnen de 12-mijlszone gebeurt, moet men ook een ‘Toestemming tot provianderen binnen territoriale wateren’ hebben. Het aanvraagformulier voor deze toestemming is ook te vinden op douane.nl.

De toestemmingen hebben een geldigheid van 5 jaar.

Naar boven

3.5.8 Aanvullende bepalingen voor schepen die worden gerepareerd

Als een schip varend (niet als lading) binnenkomt in een Nederlandse haven, wordt het schip geplaatst onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer met volledige vrijstelling.

(artikelen 250 DWU, Titel VII, hoofdstuk 4 GVo.DWU)

Er kunnen zich 2 situatie voordoen:

Situatie 1:

Het schip kan onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer worden geplaatst door een handeling die wordt geacht een douaneaangifte te vormen waarbij tevens de aanvraag voor de vergunning wordt ingediend. De vergunning komt vervolgens tot stand als de aangifte die door de handeling wordt geacht een douaneaangifte te vormen, wordt aanvaard. (artikel 158, lid 2, 211, lid 1, letter a, 205, lid 2, letter a DWU, 139, 141, 163, lid 1, letter a, 204 GVo.DWU)

Bevindt het schip zich vervolgens onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer, dan moet het schip, zonder wijzigingen te hebben ondergaan, binnen de daarvoor gestelde termijn, worden wederuitgevoerd. Kern van de tijdelijke invoer is dus dat aan de goederen geplaatst onder de bijzondere regeling geen be- en verwerkingen mogen worden verricht. Van deze bepaling mag worden afgeweken. Herstellingen, onderhoud e.d. zijn toegestaan.

(artikel 205, lid 2, letter a en 211, lid 1, letter a DWU, Titel VII, hoofdstuk 4 GVo.DWU)

De bovengenoemde handelingen moeten echter voortkomen uit het normale gebruik als vervoermiddel en zijn gericht op het vervangen van defecte onderdelen, herstel van tijdens de reis opgelopen schade etc.

Situatie 2:

Anders wordt het als het schip wordt binnengebracht met uitsluitend als doel dit bepaalde behandelingen te laten ondergaan, zoals in het kader van groot onderhoud of revisie. Op dat moment moet gekozen worden, na de eerste plaatsing onder de bijzondere regeling tijdelijke invoer, voor de bijzondere regeling actieve veredeling. Deze regeling maakt het mogelijk dat de uit te voeren behandelingen onder douanetoezicht kunnen plaatsvinden, waarbij de afgifte van een vergunning een centrale rol speelt. De eigenaar van de werf kan de vergunning krijgen, omdat hij degene is die de veredelingshandelingen verricht. Hij heeft tijdens het verrichten van de handelingen de economische controle over de goederen.

Er moet dus gekozen worden voor de bijzondere regeling actieve verdeling om de handelingen aan het schip mogelijk te maken.

Naar boven

3.5.9 Aanvullende bepalingen voor tankcontainers met daarin een resthoeveelheid (empty uncleaned).

Een empty uncleaned container is: “een container met een bepaalde resthoeveelheid, welke zover als mogelijk is gelost en waarbij de inhoud zonder reiniging niet uit een container te verwijderen is”. Met andere woorden: na het lossen/leegpompen kleeft het product nog aan de wand of blijft er een minimaal restant op de bodem liggen. Alleen voor deze tankcontainers gelden dus onderstaande aangiftemethodes.

  1. De cargadoor voorziet de empty uncleaned container op de aangifte tijdelijke opslag (ATO), van de code “E” (empty), in het veld procesinformatie. De betreffende zending is hiermee douane technisch direct aangezuiverd. In het terminal systeem mag deze container ook aangegeven worden met de status “leeg”. Na de commerciële vrijstelling door de cargadoor en het verstrekken van de daarbij behorende pincode, kan de betreffende tankcontainer zonder tussenkomst van de Douane van de containerterminal af worden gehaald.

  2. De cargadoor voorziet de empty uncleaned container op de ATO, van de code “E” ,in het veld procesinformatie. De betreffende zending is hiermee douane technisch direct aangezuiverd. In het terminalsysteem wordt deze tankcontainer echter aangegeven met de status “vol”. Doordat de tankcontainer de status “vol” heeft in het terminal systeem, is deze voorzien van een “S“ blokkade. Deze blokkade kan worden opgeheven door een Melding Import Documentatie (MID) melding met de nieuwe code “TNK”. De MID melding met deze nieuwe code “TNK” mag alleen gebruikt worden door de cargadoor. Na de commerciële vrijstelling door de cargadoor en het verstrekken van de daarbij behorende pincode, kan de betreffende tankcontainer zonder tussenkomst van de Douane van de containerterminal af worden gehaald.

  3. De cargadoor maakt geen gebruik van de door de Douane geboden mogelijkheid om de empty uncleaned container op de ATO, in het veld procesinformatie, te voorzien van de code “E”. De ATO dient in dat geval gezuiverd te worden door een nadere elektronische aangifte. De cargadoor dient in dit geval het daadwerkelijke gewicht van het in een tankcontainer aanwezige resthoeveelheid in zijn BL van de ATO te vermelden. Dit gewicht dient te worden gezuiverd door een met deze BL matchende nadere aangifte. Deze nadere aangifte kan onder andere zijn: invoeraangifte AGS, vervoersaangifte NCTS of een opslagaangifte DEN (inschrijving in de administratie van de aangever voor de bijzondere regeling douane-entrepot). Na indiening van de nadere aangifte dienen de goederen nog te worden gedeblokkeerd in het terminal systeem door een MID melding met de code die bij de betreffende aangifte soort van toepassing is.

Naar boven

3.5.10 Bepalingen voor militaire goederen

Militaire goederen moeten net als niet militaire goederen het land binnenkomen via de kantoren die bevoegd zijn volgens artikel 159 DWU juncto artikel 2:1, lid 1 van de Algemene douaneregeling. Deze kantoren zijn ook opgenomen in de bijlagen III en VI van de Algemene douaneregeling.

(artikel 285 UVo.DWU)

Bij binnenkomst van militaire containerzendingen in de Unie wordt gebruikt gemaakt van een ‘Master formulier 302’ dat op douanekantoor Rotterdam Haven wordt ingeleverd als summiere aangifte bij binnenkomst. Na binnenkomst worden de containers met goederen opgeslagen in de ruimte voor tijdelijke opslag. Vanuit deze ruimte wordt voor iedere container met goederen een nieuw NAVO formulier 302 opgemaakt. Met de ‘Vergunning toegelaten afzender’ mogen deze containers met goederen geplaatst en verzonden worden onder de douaneregeling ‘Douanevervoer’ (Unie- of gemeenschappelijk douanevervoer) zonder dat de goederen of de bijbehorende NATO formulier 302 als aangifte voor douanevervoer worden aangebracht en aangeboden de Douane. Het NATO formulier 302 dient als vervoersdocument tot op de plaats van bestemming in de Unie. Het NATO formulier dat Nederland gebruikt, heeft als aanduiding ‘NL302’. Eén exemplaar wordt (periodiek) ingeleverd bij de douanekantoor Eindhoven (locatie Heerlen/zuivering) die de zuivering bewaakt.

Voor overige zendingen (bijvoorbeeld koerierszendingen) wordt door de vervoerder bij de betreffende NATO basis (meestal de geadresseerde voor militaire goederen) verzocht om een ingevuld NATO formulier 302. De NATO basis controleert aan de hand van de vrachtpapieren en opdrachten of de goederen mogen worden binnengebracht op een NATO formulier 302. Indien dit zo is, stuurt de NATO basis een ingevuld NATO formulier 302 naar de vervoerder. Deze gaat met het NATO formulier 302 naar de Douane van het eerste kantoor van binnenkomst in de Unie en laat het NATO formulier 302 geldig maken voor het vervoer. Het eerste kantoor van binnenkomst stuurt één exemplaar van het 302 naar de douane Eindhoven/kantoor Heerlen/zuivering. Deze bewaakt de zuivering.

Het is mogelijk dat voor het vervoer i.p.v. een NATO formulier 302 gebruik gemaakt wordt van een aangifte voor de regeling extern Uniedouanevervoer, een document T1. Nadere informatie over het NATO formulier 302 is te vinden in het HD, onderdeel 14.80.00.

Met het hoofdkwartier van het Amerikaanse leger in Europa is een regeling getroffen ter uitvoering van douanebepalingen. Ten aanzien van de in-, uit- en doorvoer van goederen door of ten behoeve van de Amerikaanse strijdkrachten en haar leden worden de bepalingen toegepast die zijn opgenomen in de ‘Regeling Amerikaanse strijdkrachten Nederland’ [ hyperlink naar: http://belastingnet.belastingdienst.nl/cms/html/boeken/WD2/1_regeling_amerikaanse_strijdkrachten.html ]. Nadere informatie kan opgevraagd worden bij de klantmanager Buitenlandse Strijdkrachten. Zie bijlage 10 voor de contactgegevens.

Naar boven

3.6 Reizigersbagage

Deze paragraaf gaat over goederen (reizigersbagage) die reizigers, bemanningsleden daaronder begrepen, per schip Nederland binnenbrengen. Voor goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers hoeft geen summiere aangifte bij binnenbrengen te worden gedaan. Voor reizigersbagage geldt dat niet de persoon die deze goederen de Unie binnenbrengt verplicht is de goederen bij de Douane aan te brengen maar dat reizigers (en bemanningsleden) verplicht zijn om zelf hun bagage aan te brengen bij de Douane in de haven waar zij aankomen.
(artikel 5, lid 33, 49, 139 DWU, 1, lid 5, 8 en lid 40 GVo.DWU, 1, lid 2, punt 1 en 2 en artikel 46 en 47 UVo.DWU)

De begripsbepaling "reiziger" is opgenomen in artikel 1, lid 40 GVo.DWU.

Voor verdere informatie over reizigersbagage zie hoofdstuk 9 van onderdeel 24.00.00 van dit Handboek.

Bemanningsleden van schepen doen bij binnenkomst in de Unie opgave van persoonlijke goederen met het formulier "verklaring over de bezittingen van de bemanning" of een Douaneverklaring (DO 131) (zie onderdeel 25.00.00, bijlage 5 van dit Handboek).

Alle in bezit van bemanningsleden zijnde belastbare goederen en goederen waarvoor verboden en/of beperkingen gelden moeten worden aangegeven op de "verklaring over de bezittingen van de bemanning". Dit formulier blijft, onder beheer van de kapitein, aan boord van het schip. Overleggen van deze aangifte op het douanekantoor is niet nodig. Goederen mogen niet algemeen worden omschreven zoals bijvoorbeeld "Personal effects". Gebeurt dit toch, dan moeten de soort en hoeveelheid van de goederen alsnog op een aan de "verklaring over de bezittingen van de bemanning" te hechten lijst specifieker worden omschreven.
Goederen benodigd voor dagelijks gebruik of verzorging van een bemanningslid zoals: kleding, schoeisel, toiletartikelen en dergelijke ongeacht of zij nieuw of gebruikt zijn, mits de hoeveelheid als normaal is aan te merken, hoeven niet op de "verklaring over de bezittingen van de bemanning" te worden aangegeven.

Wordt tijdens een controle aan boord vastgesteld dat de bij binnenkomst op de "verklaring over de bezittingen van de bemanning" aangegeven goederen niet meer aan boord zijn dan is er sprake van onttrekking aan het douanetoezicht.

Bemanningsleden die afmonsteren, moeten dat kunnen aantonen aan de hand van hun monsterrol of andere (scheeps-)bescheiden.
Als diens persoonlijke goederen zijn vermeld op de "verklaring over de bezittingen van de bemanning" handelt u als volgt:

  • Stel van de goederen die hij mee van boord neemt, aantekening op de "verklaring over de bezittingen van de bemanning" .

  • Plaats bij de naam van het bemanningslid en bij de aantekening een duidelijk opvallend kruis (bij voorkeur in rood).

Zie paragraaf 5.9 voor afmonsterende bemanningsleden van Nederlandse vissersschepen en paragraaf 5.3 voor afmonsterend personeel van Nederlandse Marine schepen.

Daarnaast mogen bemanningsleden aan boord goederen belastingvrij betrekken. Deze goederen komen niet voor vrijstelling in aanmerking en mogen niet voor het vrije verkeer worden aangegeven. Ze mogen in deze hoedanigheid in verband met het toezicht dan ook niet van boord als reizigersbagage.

Reizigers (niet zijnde bemanningsleden) die aan boord van een schip blijven waarmee zij zijn binnengekomen en waarmee zij ook weer naar zee zullen vertrekken, hoeven bij binnenkomst geen aangifte te doen van de goederen die zij bij zich hebben en ook houden.

Reizigers die van boord gaan mogen pas goederen van boord meenemen, nadat zij die belasting hebben voldaan of daarvoor aangifte tot wederuitvoer hebben gedaan.

Er kunnen zich situaties voordoen waarbij het noodzakelijk is om reizigers die van boord gaan zekerheid te laten stellen voor (hoogbelaste) goederen, die door de Unie moeten worden vervoerd met als doel om ze weder uit te voeren. Hiervan is in de volgende gevallen sprake:

  • Toezicht op de wederuitvoer van goederen wordt noodzakelijk geacht of is uitdrukkelijk voorgeschreven.

  • Een aangifte voor douanevervoer is gedaan om de goederen door de Unie te vervoeren.

Als een reiziger voor goederen geen aangifte doet, wordt ervan uitgegaan dat hij geen andere goederen binnenbrengt dan die waarvoor hij vrijstelling geniet. Iedere reiziger moet kenbaar maken of hij goederen heeft aan te geven.

Naar boven

3.7 Wijzigingen in de (summiere) aangifte

In deze paragraaf gaan we in op wijzigingen die in een summiere aangifte bij binnenbrengen en een aangifte tot tijdelijke opslag aangebracht kunnen worden. Er zijn verschillende wijzigingen mogelijk.

Wijzigingen, Annuleringen en bijvoegingen

Wijzigingen kunnen verschillen in meer of minder zijn. Daarnaast kan een wijziging betrekking hebben op andere gegevens in de (summiere) aangifte zoals bijvoorbeeld goederenomschrijving, importeur, enz.

Annulering (royering) geldt voor goederen die opgenomen zijn in de (summiere) aangifte, maar niet (worden) zijn aangebracht.

Een bijvoeging (suppletie) betreft goederen die op een B/L staan maar die niet in de (summiere) aangifte zijn opgenomen, maar wel (worden) zijn aangebracht.

Let op!

Verschillen in meer (meerbevindingen) en goederen die later worden bijgevoegd, kunnen pas onder een nieuwe douaneregeling worden geplaatst nadat zij alsnog zijn opgenomen in de (summiere) aangifte (zijn verwerkt in DMF).

Naar boven

3.7.1 Wijzigingen in de summiere aangifte bij binnenbrengen

De aangever van de summiere aangifte bij binnenbrengen kan de Douane elektronisch verzoeken (door versturen van een wijzigingsbericht in DMF) zijn aangifte te mogen wijzigen. Wijziging is niet meer mogelijk als de Douane:

  • de aangever in kennis heeft gesteld van een onderzoek of;

  • geconstateerd heeft dat de betrokken gegevens onjuist zijn.

(artikel 129, lid 1 DWU en 188 UVo.DWU)

Een wijziging van de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft tot gevolg dat de Douane op de gewijzigde elementen opnieuw een op veiligheidsrisico’s gerichte risicoanalyse uit moet voeren.

De Douane stelt de persoon die wijzigingen van de summiere aangifte bij binnenbrengen heeft ingediend, onmiddellijk in kennis van de registratie van de wijzigingen. Als de wijzigingen worden ingediend door een andere persoon dan degene die de goederen bij de Douane aanbrengt (aanbrenger) stelt de Douane ook de aanbrenger van de goederen in kennis, mits hij de Douane hierom heeft verzocht en hij op het douanesysteem is aangesloten.
(artikel 129, lid 1 DWU en 188 UVo.DWU)

Naar boven

3.7.2 Wijzigingen in de aangifte tot tijdelijke opslag

Wijziging is niet meer mogelijk als de Douane:

  • de aangever in kennis heeft gesteld van een onderzoek of;

  • geconstateerd heeft dat de betrokken gegevens onjuist zijn of.

Wijzigingen (en annuleringen) kunnen ingediend worden vanaf het moment dat de aangifte tot tijdelijke opslag is ingediend tot uiterlijk het moment dat de situatie tijdelijke opslag is toegestaan (artikel 149 DWU).

Een wijziging heeft tot gevolg dat de Douane op de gewijzigde elementen van de aangifte tot tijdelijke opslag opnieuw een risicoanalyse uit moet voeren.

De Douane stelt de aangever van de aangifte tot tijdelijke opslag, onmiddellijk elektronisch in kennis van de registratie van de wijzigingen. Als de wijzigingen worden ingediend door een andere persoon dan degene die de goederen bij de Douane aanbrengt (aanbrenger) stelt de Douane ook de aanbrenger van de goederen in kennis, mits hij de Douane hierom heeft verzocht en hij op het douanesysteem is aangesloten.
(artikel 145, lid 3 DWU)

Naar boven

3.8 Vervallen van de summiere aangifte bij binnenbrengen

Als de Douane van het douanekantoor van binnenkomst 200 dagen na de indiening van de summiere aangifte bij binnenbrengen geen melding van aankomst van het binnenkomende schip heeft ontvangen of de goederen niet bij de Douane zijn aangebracht, wordt de summiere aangifte bij binnenbrengen door de Douane ongeldig gemaakt. De aangever kan ook op een eerder moment verzoeken om de summiere aangifte bij binnenbrengen ongeldig te maken.
(artikel 129, lid 2 DWU)

Er is geen sanctie op het niet binnenbrengen van goederen waarvoor een summiere aangifte bij binnenbrengen is ingediend. Het niet binnenbrengen, leidt ook niet tot het ontstaan van een douaneschuld.

Als de goederen na het verloop van de termijn van 200 dagen alsnog worden aangebracht, moet daarvoor onmiddellijk een nieuwe summiere aangifte bij binnenbrengen worden gedaan door de persoon die de goederen heeft binnengebracht of die voor het vervoer van de goederen verantwoordelijk was.
(artikel 139, lid 5 DWU)

Naar boven

3.9 Verschillen

Deze paragraaf gaat over verschillen die worden geconstateerd tussen de aangegeven en daadwerkelijk aanwezige goederen in tijdelijke opslag, nadat eventuele annuleringen en bijvoegingen in de aangifte tot tijdelijke opslag zijn verwerkt.

Bij de constatering van verschillen moeten de bepalingen over de wettelijk toegestane speling in acht worden genomen.
(artikel 1:35 Algemene douanewet en artikel 2:15 Algemene douaneregeling)

Worden meer goederen aangetroffen dan aangegeven op de aangifte tot tijdelijke opslag dan moeten deze meer bevonden goederen onder toezicht worden gebracht. Dit kan door:

  • bijvoeging in de aangifte tot tijdelijke opslag (binnen 90 dagen na aanbrengen);

  • indiening van een IMt (na 90 dagen na aanbrengen);

  • indiening van een douaneaangifte voor een douaneregeling of wederuitvoer.

(artikel 149 DWU)

Constateert de aangeveraangever van de aangifte tot tijdelijke opslag dat minder goederen zijn aangetroffen dan aangegeven, dan kan op zijn verzoek een annulering verwerkt worden op de aangifte tot tijdelijke opslag (binnen 90 dagen na aanbrengen).
Constateert de Douane dat minder goederen zijn aangetroffen dan aangegeven, dan zijn 2 situaties mogelijk. Situatie 1: De aangeveraangever van de aangifte tot tijdelijke opslag kan het verschil verklaren: De vermelding van de aanwezige goederen op de aangifte tot tijdelijke opslag wordt aangezuiverd door de aantekening dat een strafbaar feit is geconstateerd en dienovereenkomstig navolging krijgt. Een annulering kan niet worden verwerkt. Er ontstaat geen douaneschuld. Situatie 2: De aangeveraangever van de aangifte tot tijdelijke opslag kan het verschil niet verklaren: De niet-aanwezige goederen worden geacht aan het douanetoezicht te zijn onttrokken, dan ontstaat er een douaneschuld. Een annulering kan niet verwerkt worden.
(artikel 77, lid 1 en 79 DWU)

Constateert de aangever van de aangifte tot tijdelijke opslag dat andere goederen zijn aangetroffen dan aangegeven, dan kan op zijn verzoek de aangifte tot tijdelijke opslag in overeenstemming worden gebracht met de bevonden goederen (binnen 90 dagen na aanbrengen).
Constateert de Douane dat andere goederen zijn aangetroffen dan aangegeven, dan moet de aangifte tot tijdelijke opslag in overeenstemming worden gebracht met de bevonden goederen. In DMF wordt aantekening gesteld van de constatering van een strafbaar feit die dienovereenkomstig navolging krijgt. Er ontstaat geen douaneschuld voor de goederen waarvan vast is komen te staan dat zij niet kunnen zijn binnengekomen.

Over het ontbreken van gegevens en het constateren van onjuiste gegevens in een (summiere) aangifte, is meer informatie terug te vinden in arrest Papismedov (HvJ, C915/03 van maart 2005).

Als de goederen waarvoor een aangifte tot tijdelijke opslag is gedaan niet bij de Douane zijn aangebracht maakt de Douane 30 dagen na indiening van de aangifte tot tijdelijke opslag deze aangifte ongeldig. De aangever kan ook op een eerder moment verzoeken om de aangifte tot tijdelijke opslag ongeldig te maken. Ongeldigmaken kan alleen wanneer dit betrekking heeft op de volledige gegevens set van de aangifte tot tijdelijke opslag. Zodra goederen die betrekking hebben op een deel van de complete gegevensset van de aangifte tot tijdelijke opslag niet zijn aangebracht, is sprake van wijzigen (zie paragraaf 3.7.2.).
(artikel 146, lid 2 DWU)

Naar boven

3.10 Strafbepalingen

De strafbepalingen staan in onderdeel 36.00.00 van dit Handboek.

Naar boven