Belastingverdragen

Als er niets tussen landen zou zijn geregeld, zou een werknemer bij grensoverschrijdend werken 2 keer belasting betalen over zijn loon: in het werkland (loon)belasting en in het woonland inkomstenbelasting. Om dit te voorkomen zijn er belastingverdragen waarin wordt geregeld welk land wanneer belasting mag heffen.

Is er geen belastingverdrag van toepassing? Dan bepaalt de Nederlandse wetgeving of u in Nederland belasting moet betalen.

Welk land mag belasting heffen: 183-dagenregeling

De meeste belastingverdragen bepalen dat het werkland van de werknemer het recht heeft belasting te heffen over het loon dat de werknemer daar verdient. Hierop is 1 uitzondering: het woonland van de werknemer heeft het recht om belasting te heffen als aan de volgende 3 voorwaarden wordt voldaan:

Deze 3 voorwaarden staan samen bekend als de 183-dagenregeling. Als niet aan alle voorwaarden wordt voldaan, dan heeft het werkland het recht om belasting te heffen.

Uitleensituaties

In internationale uitleensituaties wordt vaak niet voldaan aan de 2e voorwaarde van de 183-dagenregeling. Dat is het geval als de Nederlandse inlener als werkgever wordt gezien. Nederland mag dan als werkland belasting heffen. Als formele werkgever moet u dan vanaf de eerste werkdag in Nederland loonbelasting betalen. De Nederlandse inlener blijft wel aansprakelijk als u dat niet doet.

De Nederlandse inlener wordt als werkgever gezien (de zogenoemde materiële werkgever) als aan de volgende 3 voorwaarden wordt voldaan:

  • Er is sprake van een gezagsverhouding tussen de werknemer en de inlener.
  • De werkzaamheden zijn voor rekening en risico van de inlener.
  • U brengt de loonkosten in rekening bij de inlener. Uit de factuur moet ook blijken hoeveel werknemers u hebt uitgeleend.

Javascript staat uit in deze internetbrowser. U moet Javascript activeren om onze internetsite te zien.